Van inspanning naar ontspanning

(voor, tijdens en na je vakantie)

Van inspanning naar ontspanning

Van inspanning naar ontspanning (voor, tijdens en na je vakantie), ik kies voor de overgang. Niet alleen op vakantie maar ook eromheen. Terwijl ik dit schrijf, zijn veel mensen alweer terug van vakantie. Ik daarentegen mag nog vertrekken – een luxe die komt met volwassen kinderen die allang het huis uit zijn. Geen schoolvakanties meer waar alles omheen moet worden gepland. Maar dat is natuurlijk niet altijd zo geweest.

Toen ik nog in loondienst werkte en midden in de drukte zat, voelde de overgang van werk naar vakantie vaak allesbehalve ontspannen. Ik herinner me die eerste vakantiedagen nog goed: prikkelbaar, onrustig, moe. Pas na een dag of tien begon ik een beetje te landen. Dan bleef er misschien nog een weekje over waarin ik me echt kon ontspannen. Herken je dat?

In die jaren was ik me nog niet zo bewust van mijn eigen grenzen, behoeften of valkuilen. En ook niet van het feit dat ik eigenlijk al weken over mijn eigen grenzen ging vóórdat de koffers überhaupt gepakt waren.

Daarbij kwamen de vakanties waarin we als gezin – verdeeld over twee landen – vooral gebruik maakten van de gelegenheid om familie te bezoeken. Super waardevol, maar niet altijd even rustgevend. En toen ik later alleen met mijn jongste zoon op vakantie ging, wilde ik zó graag dat het mooi zou zijn, dat mijn eigen verwachtingen me vaak in de weg zaten. Hoe hij die vakanties heeft beleefd? Misschien moet ik hem dat eens vragen.

Voor de vakantie – loslaten begint al thuis

Inmiddels heb ik geleerd dat ontspanning niet op locatie begint, maar al daarvoor. In hoe ik afrond, inpak, loslaat. Hoe ik luister naar wat mijn lichaam aangeeft. Hoe ik voorkom dat ik in een “alles-moet-nog-snel-af”-modus blijf hangen tot op de vertrekdag. Ik neem daar nu echt de tijd voor – én ik laat het perfect willen doen steeds vaker los.

Tijdens de vakantie – niet forceren, wel vertrouwen

Samen met mijn lief vertrek ik deze keer buiten het seizoen. Zalig rustig. Geen volle stranden of overvolle agenda’s. We voelen elkaar goed aan, wat maakt dat ik echt mag zakken in ontspanning. Zonder druk, zonder doel. Alleen maar zijn. En ja, soms betekent dat ook: een middagdutje in plaats van een uitje. Of een boek lezen in stilte, in plaats van urenlange gesprekken voeren. Ook dát is verbinding.

Na de vakantie – thuiskomen bij mezelf

De terugkomst probeer ik niet te idealiseren. Natuurlijk hoop ik op een schoon en opgeruimd huis, maar ik weet inmiddels dat thuiskomen bij mezelf belangrijker is dan thuiskomen in een perfect huis. Ik wil kunnen voelen: ik ben opgeladen. Ik ben nog steeds bij mezelf. En daar heb ik invloed op. Want hoe vakanties ooit waren – chaotisch, overvol, uitgeput – zo wil ik ze niet meer vieren.

Ik kies voor de overgang van inspanning naar ontspanning.

Niet alleen op vakantie, maar juist ook eromheen. En ik hoop dat jij dat ook kunt ervaren, op jouw manier, in jouw ritme. Of je nu gaat, net terug bent, of nog twijfelt of je ‘het wel waard bent’ om een pauze te nemen: onthoud dat jij ook rust mag kiezen.

Warme groet,

Caroline