Van zelfkritiek naar zelfliefde

Van zelfkritiek naar zelfliefde mijn eigen weg naar zelfacceptatie. Onlangs sprak ik mijn jongste zoon via WhatsApp-video, zoals we dat wel vaker doen. Hij is 18 en woont in Engeland. We hadden het over van alles en nog wat, en op een gegeven moment kwam mijn nieuwe profielfoto op de socials ter sprake.

“Ja mam, ik had het erover met mijn vriendin… maar je lijkt wel 20 jaar ouder geworden op die foto,” zei hij.

Ik schrok. Een steek van belediging. “Eh, bedankt?” zei ik met een geforceerde glimlach.

Snel voegde hij eraan toe: “Maar in een positieve manier hoor, geestelijk bedoel ik.”

Mijn eerste reactie? “Tsja, waarom moet je me altijd plagen?” Maar toen mijn man zei: “Als hij het geestelijk bedoelt, dan heeft hij misschien meer inzicht dan we dachten,” liet ik het even bezinken.

En toen viel het kwartje. Dit was een oud patroon dat even opdook. Die kritische stem die ik vroeger zo goed kende. Vroeger vond ik altijd wel iets om op aan te merken bij mezelf. Ik was ervan overtuigd dat ik niet mooi op foto’s stond. Maar de afgelopen jaren is dat veranderd. Ik voel me mooier en krachtiger dan ooit. Toch had ik dat, in het moment, even vergeten.

Waarom hebben we vaak zo’n streng oordeel over onszelf?

Veel vrouwen herkennen dit: een negatief zelfbeeld, zelfkritiek, dat ons klein houdt. Maar wat betekent dat eigenlijk?

Een negatief zelfbeeld is een diepgewortelde overtuiging over jezelf die zich uit in je denken, je gevoel en je gedrag. Het ontstaat vaak door ervaringen uit het verleden die je hebben geleerd dat je niet ‘goed genoeg’ was – of dat nu ging om je uiterlijk, je prestaties of simpelweg wie je bent.

Naarmate je ouder wordt, kan dit zelfs sterker worden. Als kind had je minder controle over je leven, maar als volwassene bepaal je zelf welke kansen je grijpt. En als je zelfvertrouwen laag is, vermijd je soms juist die kansen. Je durft niet altijd te gaan voor wat je echt wilt. Je past je aan, stelt jezelf op de achtergrond en luistert eerder naar die kritische stem dan naar je eigen verlangens.

Mijn eigen weg van zelfkritiek naar zelfliefde

Jarenlang wilde ik vooral ‘leuk gevonden’ worden. Ik voelde me anders dan anderen en dacht dat aanpassen de oplossing was. Niet te veel ruimte innemen. Niet te lastig zijn. Mijn mening inslikken. Geen golven maken. En oh, openbaar spreken? Een nachtmerrie. De angst om te falen, om niet goed genoeg te zijn…

Maar gelukkig heb ik in de loop der jaren geleerd om die patronen los te laten. Mijn werk als holistisch therapeut heeft me hierin enorm geholpen. Ik weet nu dat ware kracht zit in jezelf volledig accepteren – met al je unieke kwaliteiten én imperfecties.

En toch, soms… zoals in dat gesprek met mijn zoon, steekt dat oude patroon even de kop op.

Zelfliefde is een proces

Een negatief zelfbeeld kun je overwinnen. Niet van de ene op de andere dag, maar stap voor stap. Door bewust te kiezen voor zelfliefde, door jezelf op nummer één te zetten en door die kritische stem steeds minder macht te geven.

Meer zelfvertrouwen betekent minder ruimte voor negatieve gedachten. En hoe meer je vanuit je hart leeft, hoe minder je bezig bent met hoe anderen je zien – en hoe meer je jezelf ziet zoals je werkelijk bent.

Prachtig. Krachtig. Helemaal genoeg.

Warme groet,

Caroline